برخی اوقات بسیاری از دوستان سوال می کنند که چرا ایران اقدام به تولید موشک های دوربرد می کند و چرا طبق خواسته آمریکا و کشورهای غربی اصلا تولید این نوع تسلیحات را کنار نمی گذارد.بازدارندگی تسلیحاتی,ابزاری برای ایجاد صلح,تولید موشک های دوربرد,طبق خواسته آمریکا,کشورهای غربی,تولید این نوع تسلیحات,
بازدارندگی تسلیحاتی ابزاری برای ایجاد صلح

برخی اوقات بسیاری از دوستان سوال می کنند که چرا ایران اقدام به تولید موشک های دوربرد می کند و چرا طبق خواسته آمریکا و کشورهای غربی اصلا تولید این نوع تسلیحات را کنار نمی گذارد.

اسپوتنیک - هفته گذشته هم در برخی رسانه ها سر و صدا راه افتاده بود که تجهیز نیرو دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به حدود 120 ناوچه به معنا است که ایران در حال برنامه ریزی برای ورود به جنگ و درگیری می باشد.

تا جایی که سواد بنده قد می دهد، اگر کشوری بخواهد وارد جنگ بشود هیچ وقت اعلام نمی کند که چه تسلیحاتی تولید کرده و یا چه تسلیحاتی را در کجا قرار داده است؛ وگرنه کشورهای مختلف نه خرید تسلیحات خود را فاش می کردند نه تولید مثلا تسلیحات پیشرفته هسته ای و یا حتی جابجایی نیروهای خود را به رسانه ها اعلام می کردند.

هدف اول تولید تسلیحات و ایجاد نیروهای مسلح قدرتمند برای بسیاری از کشورها مانند ایران بازدارندگی می باشد و نه تهاجم.

در کل سیاست نظامی ایران بر مبنای بازدارندگی است و نه تهاجم در حالی که سیاست نظامی آمریکا مثلا بر اساس تهاجم است و به این دلیل مشاهده می کنیم ساختار سیستم های نظامی آن بر این اساس چیده شده است، برای اینکه ماجرا را واضح تر روشن کنم به عنوان مثال، اگر آمریکایی ها به دنبال سیاست های نظامی تهاجمی نبودند نیاز نداشتند که این همه ناو هواپیما بر و یا زیر دریایی های اتمی ایجاد کنند و نیروهای خود را در اقصی نقاط جهان پخش کنند.

وقتی کشوری سیاست نظامی اش بر مبنای بازدارندگی است معمولا تسلیحاتی را تولید می کند که به دشمنان بفهماند اگر حمله کنند می تواند به آنها پاسخ دهد.

از هر کارشناس نظامی سوال کنید به شما می گوید که موشک سلاح بازدارنده به حساب می آید و نه تهاجمی چون برای تهاجم نیاز است که نیروهای زمینی بتوانند زمین ها را اشغال کنند، حال هر چه قدر که شما بخواهید با موشک جایی را هدف قرار دهید.
معمولا هواپیماهای جنگی بمب و موشک حمل می کنند تا بر سر دشمن بیاندازند و دشمن را فلج کنند، حال این مواد منفجره را می توان با هواپیما حمل کرد و یا اینکه با موشک منتقل کرد فرقی نمی کند.

در حالی که همسایگان ایران از انواع و اقسام تسلیحات مدرن آمریکایی جهت تهاجم بر علیه ایران برخوردار هستند طبیعی است که ایرانی ها هم به همان نسبت موشک تولید کنند تا به آنها هشدار دهند که اگر بخواهند دست از پا خطا کنند پاسخ خطایشان را به سختی دریافت می کنند.

در این شرایط است که آنها جسارت حمله به ایران را پیدا نمی کنند و طبیعتا ایرانی ها هم نیاز پیدا نمی کنند که موشک هایشان را به سمت آنها پرتاب کنند.

نیاز به دور برد بودن موشک ها به این دلیل است که در حال حاضر برخی از دشمنان ایران زمین، به عنوان مثال اسرائیلی ها که دائما ایران را تهدید به حمله می کنند در مسافت های دورتر قرار دارند و بالطبع نیاز است که موشک های ایران بتوانند به آنجا هم برسند تا اسرائیلی ها هم فکر حمله به ایران به سرشان نزند.

همچنین مشاهده می کنیم که در بسیاری از جنگ ها آمریکایی ها از برخی کشورهای اروپایی و یا حتی غیر اروپایی استفاده می کنند و یا اینکه بیش از 280 پایگاه نظامی آنها در دور تا دور ایران مستقر هستند.

بدیهی است که ایرانی ها باید به آمریکایی ها بفهمانند که هر گونه ماجرا جویی می تواند منجر به هدف قرار گرفتن همه این 280 پایگاه باشد حتی اگر چند هزار کیلومتر از ایران دورتر باشد.

وقتی که رئیس جمهوری آمریکا شروع می کند ایرانی ها را تهدید کردن و به ناوهای آمریکا دستور می دهد اگر کشتی ای 100 متر کمتر به آنها نزدیک شود حق آتش دارند و یا اینکه کشتی های آمریکایی در خلیج فارس تلاش می کنند برای ایرانی ها شاخ و شانه بکشند بدیهی است که ایرانی ها هم با تزریق ناوچه و قایق های تندرو که سه برابر سریعترین ناو های آمریکایی سرعت دارند، کاری می کنند تا به آنها بفهمانند رئیس جمهوری شان شکر زیاد نخورد، مریضی قند می گیرد.

در واقع این ناوچه ها بیش از اینکه با هدف راه اندازی جنگ به آب انداخته شده باشند با این هدف به آب انداخته شده اند تا طرف مقابل به فکر ماجرا جویی نیافتد و جنگی آغاز نشود.

 

 

.